گاهی از اطرفیانم دلگیرم میشم. گاهی از بعضیا دلخور میشم. گاهی.... هزار اتفاق میفته که دلم پر میشه پر از حرفای نزده. اینجور وقتا فقط دلم میخواد غر بزنم. هی بگم و بگم تا دلم خالی بشه. دلم میخواد یکی باشه که فقط گوش کنه. توقع جواب شنیدن ندارم. پند و اندرز و راهنمائی هم نمیخوام. فقط یه جفت گوش شنوا میخوام. دلم میخواد یکی رو داشته باشم که خوب گوش کنه بدون قضاوت کردن بدون اینکه بهم حس گناه بده یا اینکه نگران روزی باشم که حرفامو جایی بازگو کنه. دلم میخواد..... به اینجا که میرسم بی خیال میشم. غمامو میریزم تو خودم. توی ذهنم با خودم درد و دل میکنم. خیلیا میگن با درو دیوار

بازدر باغ دلم می شکفد غنچه شایدها بر سر گنبد رؤیاهایم باز مرغ طلبم می خواند نغمه بایدها اگر او بازآید اگر آن سایه مهر باز گسترده شود بر سر من اگر آن دیدن ما بار دگر دست دهد اگر آن خاطره ها تازه شود دیگر اینکونه نخواهم نالید دیگر این دیده نخواهد گرئید از سر سبز درخت امید با نوائی جانبخش بلبل باغ یقین دهدم شاد نوید باز او می آید باز او می آید

بعضی وقتا تو زندگی آدم یه موقعیت هائی پیش میاد که باید یک چیزائی رو به خاک بسپاره. یکی گنجش رو خاک میکنه که حفظش کنه و اون یکی غصه ها شو چال می کنه که فراموشش کنه. همه ما هم داشتیم عزیزی رو که به خاک سپردیم چرا که قانون طبیعته. یه چیرائی رو نمیشه نگه داشت. نمیشه بذاریشون سر طاقچه. حتی بودنشون روی طاقچه و خاک خوردنشون هم آزار دهنده و غیر ممکنه. ولی در عین حال با اینکه خاک سپاری مردگان, چه افراد یا اجسام, قانون شده قبول نابودیشون هنوز سخته. آرزو یکی از این چیزاست که باور و انجامش سخته. هیچوقت به گورستان آرزوهات سر زدی؟ میدونی چند تا قبر اونجا کندی تا حالا؟

شوق دیدارت شکیبا میکند این دل رنجور از هجر ترا گل اگر می شکفد باغ اگر می خندد شعر اگر می آید، از پس ذهن خموش اشک اگر میچکد از، نی نی چشم ترم همه را مشغله ایست، که حکایت کند از دیدن تو ای تو همراه ترین ای تو با من بهترین کاش گلدان نیازم روزی از گل عشق تو لبریز شود

دیر زمانیست که حضورت را در کنار خود احساس نمیکنم. تو دیگر با من نیستی. نگاهت را از چشمانم میدزدی. دلت با من نیست. احساس تنهائی میکنم. احساس میکنم که زیر پایم خالی شده. ما مسیر کوهستانی را برای پیمودن با هم انتخاب کردیم. در تمام طول راه حمایت تو را با تمام وجودم احساس می کردم. هر لحظه، هر ثانیه و در هر قدم با من و در کنارم بودی. آنچنان که گوئی کودکی هستم که محتاج توجه بیشتریست. ولی اکنون در میانه راهیم و تو پیشاپیش می روی گوئی که از گامهای کوتاه و بچه گانه ام خسته شده ای. شاید که این کودک پشت سرت را فراموش کرده ای. نه فراموش نکرده ای چرا که گاهی با نیم نگاهی ب

دوباره عشق است و جنون دوباره مرگ لحظه ها لحظه تلخ رفتنت دوباره بی تو بودنها دوباره تنهائی من دوباره این چار دیواری سکوت و تنهائی من دوباره این دربدری دوباره انتظار تلخ دوباره چشم به راهیا تا که درو وا بکنی دوباره از سفر بیای